Hartkatheteronderzoek

Het onzichtbare zichtbaar maken

Het hartkatheteronderzoek is een methode om hart en vaten af te beelden en om bepaalde drukken te meten. Waar andere diagnostische methodes niet voldoende zijn, bijvoorbeeld wanneer men vermoedt dat er sprake is van een gevaarlijke vernauwing van de hartkransslagaders of een hartklepaandoening, maakt het hartkatheteronderzoek het onzichtbare zichtbaar.

De hartkatheter is een dun, buigzaam slangetje van kunststof. Met behulp hiervan kan men de druk in de hartkamers en vaatgedeelten die dicht bij het hart liggen meten. Bovendien kan de arts via de katheter röntgencontrastmiddel inspuiten. Op deze manier kan hij hart- of vaatstructuren op de monitor zichtbaar maken. Met speciale katheters kunnen ook bepaalde hart-bloedsomloopwaarden worden gemeten, zoals bijvoorbeeld de hoeveelheid bloed die in één minuut uit het hart wordt gepompt.

Linkshartkatheterisatie via de arm- of beenslagader

In principe wordt er onderscheid gemaakt tussen twee onderzoeksmethodes

• rechtshartkatheterisatie, ook wel veneuze katheterisatie genoemd
• linkshartkatheterisatie, ook wel arteriële katheterisatie genoemd

Verschillende methodes bij verschillende problemen

Bij de rechtshartkatheterisatie(Swan-Ganz-katheter) worden de rechterhartholtes en de longvaten onderzocht. Dit onderzoek wordt uitgevoerd, wanneer het vermoeden bestaat dat er sprake is van een hartklepgebrek, een defect aan de harttussenschotten of een functiestoornis van het hart (bijvoorbeeld bij hartzwakte, bij een hartspieraandoening of na een hartinfarct) of wanneer men vermoedt dat er een aandoening van de longbloedsomloop is.

Bij de rechtshartkatheterisatie puncteert de arts een ader in de liesplooi of aan de binnenkant van de elleboog, soms ook een ader in de hals. Dit gebeurt na grondige desinfectie en onder plaatselijke verdoving. Met behulp van röntgencontrole voert de arts vervolgens de katheter via het bloedvatstelsel tot in de rechterhartkamer en in de longvaten. Na het verwijderen van de geleidingssonde kan de arts via de katheter röntgencontrastmiddel inspuiten, bloed afnemen of de druk in de rechterhartkamer en in de longslagader meten.

Bij de linkshartkatheterisatie komt de werkwijze in principe overeen met de rechtshartkatheterisatie. In plaats van de ader wordt hier echter de slagader in de liesplooi of aan de binnenkant van de elleboog gepuncteerd. Het belangrijkste doel van de linkshartkatheterisatie is de afbeelding van de hartkransslagaders (coronaire angiografie). De hartkatheter wordt daarvoor via het vaatstelsel en de linkerhartkamer naar de plaats geschoven waar de hartkransslagaders de grote lichaamsslagader verlaten.

Omdat de hartkransslagaders op een normale röntgenfoto, bij een echoscopie of zelfs bij een zeer modern onderzoek met behulp van een kernspintomograaf (MRI) onvoldoende nauwkeurig kunnen worden afgebeeld, moet bij de coronaire angiografie een röntgencontrastmiddel in de hartkransslagaders worden gespoten. Dit contrastmiddel maakt de fijne hartkransslagaders en de vernauwingen hiervan pas goed op een röntgenmonitor zichtbaar.

Afbeelding van de linker hartkransslagader met vernauwing

Veiligheid door zeer moderne medische techniek

Een hartkatheterisatie wordt in de regel uitgevoerd wanneer de patiënt bij kennis is. De punctieplaats wordt plaatselijk verdoofd, zodat de prik in de lies of binnenkant van de elleboog geen pijn doet. Alvorens met het onderzoek te beginnen moet de patiënt om hygiënische redenen met een groot steriel laken worden toegedekt. Tijdens het onderzoek wordt de patiënt met behulp van een zeer moderne bloedsomloop- en ademhalingsmonitoring gecontroleerd. Gemiddeld duurt een hartkatheterisatie in de Schüchtermann-Klinik ca. 15 minuten.

Hartkatheteronderzoek: veilige diagnosestelling

In Duitsland worden elk jaar alleen al meer dan 800.000 linkshartkatheterisaties uitgevoerd. Waar andere diagnosemethodes onvoldoende zijn om te beslissen welke therapie er moet plaatsvinden, levert de hartkatheterisatie zeer nauwkeurige onderzoeksresultaten.

Het complicatiepercentage bij hartkatheterisaties is erg laag, maar hang individueel ook af van de ernst van een bestaande hart- en/of vaataandoening.

Op grond van de resultaten van een hartkatheterisatie kunnen de behandelende cardiologen een exacte diagnose stellen en de verdere behandeling plannen. Tijdens de bespreking die elke morgen plaatsvindt tussen onze cardiologen en hartchirurgen worden complexe diagnoses besproken. Zo is gewaarborgd dat elke patiënt de voor hem individueel beste therapie krijgt.

Omdat de cardiologische en hartchirurgische afdeling dicht bij elkaar liggen en overkoepelend samenwerken, betekent dat voor onze cardiologische patiënten een maximum aan veiligheid.